माला जाळून त्यांची , बेगडी आसवे गेली
आसवात मी ज्यांच्या, ते डोळे गेले कुठे ?
का खोटी आश्वासने दिली तू
मी तुला "ये"... असे म्हटले खरे कुठे?
माला जाळून , भोगती दिव्य रोषणाई
तेवलो तूफानातही तरी, लावती ते ,पर्यायी दिवे इथे
न मागुनही त्यांची , फक्त आश्वासने आली
आयुष्यभर वाहिली मी.. ज्यांची हमाली इथे
तुझा दगा अद्याप दगाबाजातला नाही
सजा ती गोड़ स्वच्छंदी.. अजुन मी ऊपभोगली कुठे ?
तहान मृगजळालाही फसवण्याची लागली सदा
नजरेचे मृगजळ तिच्या, अश्रु पिउन माझे ...मी जगलो इथे
माझी कविता.... मयुरेश साने.... दी १८-जुलाई-10
No comments:
Post a Comment