अश्रूस फ़क्त कळला....ओला स्वभाव माझा

अश्रूस फ़क्त कळला....ओला स्वभाव माझा
असून ही तुझा मी ....आहे अभाव माझा

दुःख्खास ही कधीची... आमंत्रणेच माझी
येता सुखास आहे...."घूम-जाव" माझा

मुखवटेच जरी का....ती माणसे तरीही
हा ऊम्बराही माझा....तो ऊम्बराही माझा

अब्रूस लक्तरांच्या टांगून वेशीला
किती अब्रुदार आहे !..सारा समाज माझा

हासून सुकविले मी.. अश्रु तसेच गाली
पापण्याच झाल्या ...ओला रूमाल माझा

तू उत्तरे दिली ती ...आता तुलाच छळती
उशिरा तुला समजला...कातील सवाल माझा

माझी कविता ...मयुरेश साने..दि १९-अगस्त-१०