Monday, October 25, 2010

चुंबिण्या येऊ नको तू

संपलेला ध्यास आता
दोन उरले श्वास आता


मोडुनी त्रिज्या सुखाच्या
विश्व केले  व्यास आता

स्वप्न ती देऊन गेली
सत्य भासे  भास आता

जिंकुनी पैजा विजांच्या
सोसुदे मधुमास आता

ओंजळी अश्रु तुझा "ही "
फक्त उरली प्यास आता

चुंबिण्या येऊ नको तू
डंख मुरले आत आता

घेउनी संन्यास जावे
हा खरा हव्यास आता

                                                                                               मयुरेश साने..दि.२५-ऑक्टोबर-२०१०