जिंकलो होतो इथे अन्-बघ कुठे सत्कार झाले..

दुखः आता फार झाले
जिवनाचे सार झाले

वाटले होतील माझे
तेच होते ठार झाले

पाशवी त्यांच्या मढ्याचे
लाघवी संस्कार झाले

तू मला चंदा म्हणाली (स)
चांदण्याचे वार झाले

आसवे येतात इतकी
हासणे ही भार झाले

भेट झाली वाळवंटी
सूर्य सारे गार झाले

वेतनाची वाढ कुठली ?
वाढते खिंडार झाले

संपन्न जितका होत गेलो
शत्रुसारे यार झाले

जिंकलो होतो इथे अन्
बघ कुठे सत्कार झाले

मयुरेश साने..दि..२७-फेब-११

प्रेमभंग...

रोज का जळे पतंग ?
ज्योतिचा विखार संग

बुडलो प्रेमात तुझ्या
उरला नुसता तवंग

स्म्रुती गहिरा डोह तुझा
माझा उठतो तरंग

मारुन थापा भजनी
बोलतो खरा म्रुदंग

पुनवेची रात असे
सूर्याचा प्रेमभंग

उरलो राखेत तरी
आत्मा तुझियात दंग

प्रेमाची वीण विणु
उसवोनी अंग अंग

भ्रमराचा अंत असे
मिटत्या कमळात गुंग

मयुरेश साने..दि..०७-जानेवारी-११

तुझा दोष नाही

तुझा दोष नाही गुन्हा मीच केला
पुन्हा प्राण माझा दग्यानेच गेला

नको चांदण्याचे उशाला उखाणे
सदा जागुनी सूर्य डोळ्यात गेला

तुझ्या सौख्य हास्यात आनंद आहे
मला कोणता काळ जगवून गेला

मला सोबतीला सुन्या पायवाटा
वरातीत मेण्या तुनी जीव गेला

दिले गीत माझे तुझ्या मैफलीला
तुझा हुंदका दाद घेऊन गेला

मयुरेश साने .. दि...०२-फेब्रुवारी-११

विमान माझे तयार होते !

खरेच का ? चांदणे तुझे- ते - मला कधी भेटणार होते !
हजार वणवे उरात माझ्या - चितेवरी पेटणार होते !

"समाज भिंती " सपाट करुनी - जरा तुझ्या अंगणात आलो !
नव्या नव्या तोरणात नटले - मला तुझे - बंद दार होते !

तुला दिली "ती" ! फुलेच नव्हती - "ऋतु - ऋतुंचे सवाल" होते !
अनेकदा "मोहरुन" गेलो - हवे हवेसे - नकार होते !

हसून देईन कारणे - का ? रडावयाला उशीर झाला !
"सऋद्य" जे वाटले तयांचे - जिवंत ठोकेच ठार होते !

* ( "सऋद्य" - सर्‍हुदयी - संवेदनशील- भावनाप्रधान )

जिवंत होतो -जगून गेलो - मरावयाला जिवंत आहे !
विसंबुनी राहिलो कसा ? मी - तिने दिले "शब्द चार" होते !

सुळावरी दे मला ! तरीही इमान माझे प्रमाण आहे
"तुका" ! "विठोबा" उभे कधीचे - विमान माझे तयार होते !

.............मयुरेश साने....दि...९-फेब-११

बोलू नकोस काही..........

बोलू नकोस काही - समजून घे इशारे !
ये ना मिठीत माझ्या ! दे अंगावरी शहारे !

रेंगाळते कशाला ? ये ना ! निघून आता !
विझवून जा उरीचे - ते श्वास पेटणारे !

अत्ता मला समजले का ? फुलती कळ्या खुळ्या !
भेटीस सज्ज अपुल्या झाले गुलाब सारे !

चंद्रा तुला आता मी - दावेन पौर्णिमा !
म्हणशील "कोजागिरी" ला - "पेटते निखारे" !

आल्या नटून रात्री - बेधुंद गार वारा !
डोळ्यास पापणीचे - बघ जागते पहारे !

.............. मयुरेश साने ...दि.१२-फेब-११

कोणता जन्म इथे सांग ???

कोणता जन्म इथे सांग - हासण्यासाठी ?
घेतले श्वास "मी" - जिवंत - भासण्यासाठी !

ओळखीचेच कुणी आज मला भेटावे
ओळखीचाच मिळो फास - संपण्यासाठी !

रे ! वसंता मला नकोत फुलांच्या हाका
चाललो मी इथे - मुळी न थांबण्यासाठी

माळ माझेच ह्रुदय - मोकळ्या केसांमधुनी
जीव उरला कुठे तुझ्यात गुंतण्यासाठी !

कोणता शब्द तुला देऊ सखे सांग मला ?
दोन डोळे दिलेत प्रेम उमजण्यासाठी

व्रण झालेत जुने वेदना तरीही नवी
अश्रु येती अजून प्रेम सांडण्यासाठी

मयुरेश साने..दि...१६-फेब-११

कोणता जन्म इथे सांग ???

कोणता जन्म इथे सांग - हासण्यासाठी ?
घेतले श्वास "मी" - जिवंत - भासण्यासाठी !

ओळखीचेच कुणी आज मला भेटावे
ओळखीचाच मिळो फास - संपण्यासाठी !

रे ! वसंता मला नकोत फुलांच्या हाका
चाललो मी इथे - मुळी न थांबण्यासाठी

माळ माझेच ह्रुदय - मोकळ्या केसांमधुनी
जीव उरला कुठे तुझ्यात गुंतण्यासाठी !

कोणता शब्द तुला देऊ सखे सांग मला ?
दोन डोळे दिलेत प्रेम उमजण्यासाठी

व्रण झालेत जुने वेदना तरीही नवी
अश्रु येती अजून प्रेम सांडण्यासाठी

मयुरेश साने..दि...१६-फेब-११

वादात या कुणीही सहसा पडू नये !

माझ्याच आरशाला "मी" आवडू नये ?
वादात या कुणीही सहसा पडू नये !

हासून हुंदक्यांना मी टाळले जरी
काहूर आसवांचे दडता दडू नये ?

जेव्हा फुला प्रमाणे - स्पर्शेन मी तुला !
काटा बनून कोणी तेव्हा नडू नये !

येऊ नकाच कोणी - मागायला मते !
दारात दु:खीतांच्या कोणी रडू नये !

आश्वासुनी "उद्याला" जे श्वास घोटती !
(त्यांचे कुठे कधीही काही अडू नये ?)

मयुरेश साने..दि..१७-फेब-११

थांबणे सोसेल तोवर लागते चालायला....

श्वास माझे सांगती , "मी"- पाहिजे थांबायला
थांबणे सोसेल तोवर लागते चालायला

पाहिले होते तुला आलीस मग स्वप्नात तू
स्वप्नपुर्ती ध्येय झाले लागले जागायला

घेतले जेव्हा कडेवर "पांगळे" से दुखः मी
ते पहा ना ! सूख माझे लागले रांगायला

लागला मतितार्थ गीतेचा मला "तो" - हा - असा
भोग सारे भोगतो मी ! "या जगातच" यायला

आरसा पाहून घे ! तू - पत्रिका पाहू नको
शेवटी होतेच "ते" - वाटे - नको ! "जे" व्हायला

कायद्याची थोरवी कोणीच नाही गायली
कायद्याच्या आडवाटा लागल्या सांगायला

मयुरेश साने...दि..१८-फेब-११

हवा कशाला ? - "valentine"

न मी - कुणाचा "valentine"
न कोणी -माझा "valentine"
असाच मी - "OK ! FINE !"

"valentine" - "valentine"
हवा कशाला ? - "valentine"

मराठ मोळा ! "प्रेम - वीर" मी !
मनामनावर करतो - "Sign"

"तिळगुळ घ्या" -अन्- "गोड गोड "बोला
हवा कशाला ? - "valentine"

"valentine" - "valentine"
हवा कशाला ? - "valentine"

"प्रेम" म्हणजे - नशा नव्हे रे !
नको पिऊ ही -"फडतुस"- "Wine"

"विश्वची "माझे - "घरकूल" व्हावे !
"पसायदान" - मी -वाचत जाईन !

"valentine" - "valentine"
हवा कशाला ? - "valentine"

....मयुरेश साने...दि...१३-फेब-११

सावली दिली तुला नि राहिलो उन्हात मी...

पौर्णिमा नको मला अजून चांदण्यात मी
सावली दिली तुला नि राहिलो उन्हात मी

आत्म बोध दे मला नकोत श्वास खेळते
घेतले कितीक जन्म व्यर्थ "मी" पणात मी

शोधती तुला मला उगाच या दिशा दिशा
भेटतो तुला अता मनातल्या मनात मी

का ? वठूनही मनास पालवी फुटे नवी
पाहतो तुझे ह्रुतू असून कुंपणात मी

या मुळे तरी मिळेल दाद मो़कळी मला
कोंडले तुलाच आज मोकळ्या स्वरात मी

...... मयुरेश साने..दि...१९-फेब-११

तुझ्याविना या जगात माझा जगावयाला नकार आहे

तुझ्याच साठी जगायला का ! मरायला ही तयार आहे !
तुझ्याविना या जगात माझा जगावयाला नकार आहे

उत्पत्ती अन् स्थिती लयाचा - कलीयुगाचाच खेळ सारा
"अ" कार झाला - "उ" कार झाला - महेश्वराचा "म" कार आहे

खुणावुनी सांगतो कसा बघ ! मला नभातून शुक्र तारा
कुणी नसे सोबती तरी हा अढळ पणाचा विकार आहे

मनातुनी खोल साद येते - रडू नको रे ! - रडू नको रे !
कुणीच नाही इथे कुणाचा - तुझाच तू शिल्पकार आहे

तुला कधी सांग वेळ होता ? टिपून घेण्यास गीत माझे
सुन्या सुन्या मैफलीत माझ्या , मुकाच मी गीतकार आहे

गणीत कोणा कसे सुटावे ? उगाच यावे - उगाच जावे !
पुन्हा पुन्हा या जगी मराया तशी शिदोरी चिकार आहे

मयुरेश साने..दि..२३-फेब-११

ठरेन या जगात मी महान एकदा तरी

ठरेल हे भविष्य वर्तमान एकदा तरी
ठरेन या जगात मी महान एकदा तरी

तुम्हास ही कळेल कोण हारले खरे इथे
असेल जर खरे खुरे इमान एकदा तरी

लिहून टाकतोय आज अर्थ अश्रुचा जिथे
हसून वाचशील तेच पान एकदा तरी

मनातले उजाड माळ-रान रोज सांगते
तिच्या मनी तुझे फुलेल रान एकदा तरी

निवांत ही फळे फुले पिकून देठ सोडती
गळेल का ? तसेच देहभान एकदा तरी

हजार लोचनातुनी विठूच त्रुप्त पाहतो
बघा जरा करुन अन्नदान एकदा तरी

मयुरेश साने..दि..२५-फेब-११