आसवानसवे झरे- तुझी साठवण
डोले ओले चिम्ब -तरी मी बोलतो हसून
डोले ओले चिम्ब -तरी मी बोलतो हसून
आता माझ्यावर माझे- हे एकटेपण हासे
मी होतो तुझ्या सवे -तेव्हा ते एकलेच होते
काही केल्या माला तुझा- ठाव कसा गवसेना?
या एकाकी पणाचा सूड घ्यावा कसा? कलेना !
तुला शोधतात आता - चन्द्र सूर्य रात्रंदिन
तुला साद घाली वारा- माझी न्यारी प्रेम धून
ही विरह वेदना अशी- गुलाबी करीन
तू सदाफुली तुला मी -गुलाब देईन
वाट पाहून पाहून - वाटा शोधाया निघाल्या
होईना पहाट- तिन्ही सांजा- होत आल्या!
क्षितिजाच्या कवेतुन - तू येशील निघोन
मग भेटू एकामेका -जसे आकाश जमीन
माझी कविता ...मयुरेश साने.
No comments:
Post a Comment