तू तुला हरवून ये
मी साज झालो मैफिलीचा
तू मला गाऊन ये
चंद्र ही डोकावतो बघ
पाहण्या कोजागिरी
रोजचा गजरा नको
तू चांदणे माळून ये
आसवांची तोरणे अन
लोचनी मुंडावळ्या
थांबू नको त्या ऊंबर्याशी
ये माप ओलांडून ये
समजावूनी गेली मला
तो वार वर्मी लागला
अश्रूस कळले या पुढे
या पापण्या भिजवू नये
परतणे नाही आता
दे भेट साता - जन्मिची
कवळण्या मयुरेशला
सार्या जगा विसरून ये
माझी कविता...मयुरेश साने..दि.१२ डिसेंबर १
the best!!!
ReplyDeleteawsome!
ReplyDeletepratyek priyakarane aaplya preyasila sangavi, ashich kavita ahe!