Saturday, August 6, 2011

ऊन ही तसे बनेल चांदणे हळूहळू



बघ तुला तुझे छळेल लाजणे हळूहळू
ऊन ही तसे बनेल चांदणे हळूहळू

गाळतेस तू मलाच टाळतेस बोलणे
मी तरी तुझे बनेन मागणे हळूहळू

आरसा नको बघूस तू मला बघून घे
झोप ही तुझी बनेल जागणे हळूहळू

सांग ना तुझ्याविना कसा जगू कसा मरू
आस अंतरात श्वास सांडणे हळूहळू

आत्म सूख लाभता तुला कळेल नेमके
धावणे तुझे बनेल रांगणे हळूहळू

आजही खुळा वसंत मागतो तुझी अदा
तो सुधा शिकेल आसु ढाळणे हळूहळू

एकदा मिठीतले सुगंध गीत ऐक ना
सोडशील मोगराच माळणे हळूहळू

मयुरेश साने .. दि .१९-जून-११

1 comment:

  1. This is माझी सगळ्यात आवडती कविता. :)

    ReplyDelete